Mijn wapenschild

Schild
Golvend door­sneden, het eerste van purper en het tweede van zilver, beladen met een tros druiven hangend aan een gewei, alles alternerende van het ene stuk in het andere, vergezeld boven van drie sterren van zilver.
Helmteken
Een halve klimmende otter van natuurlijke kleur, houdende in deszelfs voorpoten een caduceus van zilver.
Motto
Assume no malice

↑ Die naar boven is mijn eigen heraldische wapen. Ik heb het niet met een relevant autoriteit ingeschreven, maar ik vind de wapenkunde leuk; als de Hoge Raad van Adel mij wilt aanklagen, dan is dat háár probleem.

Dit wapen werd ontworpen samen met vrienden en de fijne mensen van het Discordgilde Heraldiek.

I. Het schild

Een paars en wit schild doorgesneden met een golvende horizontale lijn, versierd met een tros druiven onder drie sterren en een gewei.

De vorm dat men voor het schild gebruikt maakt meestal niet uit — schild, ellips, ruit, vierkant, enzovoort.1 Soms teken ik het als een driehoek, zoals op de startpagina van deze website, voor wat extra lhbt-flair.

Paars is altijd een van mijn favoriete kleuren geweest. Zijn connectie met de lhbt-gemeenschap en de druiven die op het schild staan maakten het een natuurlijke keuze.

De golvende lijn door de veld is een subtiele wordspeling op genderfluïde, mijn eigen naam (Marijn, in het origineel Latijns „van de zee”), en mijn algemene affiniteit voor water en de oceaan.

De druiven staan voor mijn toewijding aan Dionysos, jonge oude God van wijn, vrolijkheid, verwijfdheid, algemene losbandigheid, en meer.

Men kan misschien iets verzinnen over hoe het hert een brug is tussen de wilde fauna van Nederland en Engeland… maar ik vond de gewei gewoon cool.

Tenslotte staan de drie sterren voor mijn drie naast elkaar bestaande nationale identiteiten: Engels, Nederlands, en Europees.

II. Het helmteken

Een otter met een witte caduceus.

Ik en het water kennen een lange geschiedenis. In het laaggelegen, overstromingsgevoelige Nederland moeten alle schoolkinderen verplicht zwemles nemen, voor het geval dat de dijken ooit weer breken. Engeland heeft ook een beroemde maritieme verleden: van Angelsaksische sloepen tot de Wind­rush­generatie is het doorkruisen van het water een noodzaak geweest voor deze eilandnatie.

Waarom dan een otter? Net als de otter noemen mensen mij vaak „semi-aquatisch”, voor mijn liefde voor een goede spetter en al de bovenstaande redenen. Ik ben ernaast ook een deeltijdse furry2, met een otter als fursona. (Vergeef me.)

In zijn poten houdt de otter een caduceus, het mythische staf van Hermes. Hij heeft symbolisme qua taal en wereldwijde samenwerking — belangrijk voor mij als iemand uit twee landen — en, naast nog meer, een associatie met transgenders, dankzij de verhalen van Tiresias (een blinde ziener die zeven jaar lang in een vrouw veranderde na het creëren van de staf) en Hermaphroditos (androgyn Kind van Hermes).3

III. Het motto

Assume no malice

Assume no malice” is een Engelstalige verkorting van het scheermes van Hanlon: Schrijf nooit aan kwade opzet toe wat afdoende verklaard kan worden door dwaasheid. Het is een concept waarnaar ik mijn leven probeer te leiden.

IV. Schildhouders

Er zit geen druppel adellijk bloed in mijn stamboom, dus ik mag geen schildhouders volgens de tradities van mijn beide vaderlanden.4 Mocht ik ooit zo’n hoge rang bereiken, zou ik een reebok en een geit keizen, staande op een dogger. Een reebok als een dier wiens leefgebied zowel Engeland als de Lage Landen omvat, en een geit voor de Dionysische connectie.5 De dogger staat voor Doggerland, een letterlijke brug tussen de twee landen.

V. Geschiedenis

Ik heb heel wat ontwerpen voor mijn wapen gehad vóór de huidige iteratie. De vorige versies vindt u in de tabel hieronder.

VI. Wapen­dragende .net­gezellen

Vele anderen op het web hebben zich ook bewapend. Een onvolledige lijst van degenen die hun heraldische verwezenlijkingen op hun website hebben gedetailleerd:

← Startpagina
Pagina gecreëerd: 9 december 2019
Pagina bijgewerkt: 29 december 2021